Kongregacja Generalna

Świadectwo 3 – 09 października 2023

W jaki sposób możemy być pełniejszym znakiem i narzędziem zjednoczenia z Bogiem i jedności całej ludzkości?

Ks. P. Clarence DAVEDASSAN (Malezja)

Azja jest największym kontynentem na świecie pod względem powierzchni i liczby ludności, zróżnicowanym pod względem geograficznym, demograficznym i politycznym. Azja ma również różnorodne kultury, religie, języki i grupy etniczne. Jest to miejsce narodzin i kolebka głównych światowych religii, takich jak hinduizm, islam, chrześcijaństwo, buddyzm, dżinizm, sikhizm, taoizm, konfucjanizm, szintoizm i inne.

Chociaż systemy wierzeń, wartości i symboli różnią się w zależności od miejsca, wzajemne powiązania społeczności ludzkiej przyciągają do siebie kościoły i ludy azjatyckie. Azjatyckie znaczenie bycia w relacji (z Bogiem, samym sobą, innymi ludźmi i kosmosem), charakterystyczne dla kościoła synodalnego, przynosi ze sobą także jedność rodziny ludzkiej i jedność narodów Azji. Z wyjątkiem Filipin i Timoru Wschodniego, chrześcijaństwo pozostaje niewielką mniejszością w większości części Azji. Jednak żywotność i bogactwo poszczególnych tradycji i kultur przynoszą Kościołowi radość i życie.

Wśród 4 miliardów ludzi w Azji, Kościół katolicki stanowi zaledwie 3,31% populacji. Niektórzy mogą postrzegać nas jako małych i nieznaczących, ale my uważamy się za wyjątkową i cenną część nie tylko Kościoła, ale także budującą i przekształcającą ludzkie społeczeństwo. W wielu częściach Azji Kościół odgrywa wiodącą rolę w służbie integralnego rozwoju człowieka i wspólnego dobra, zwłaszcza w dziedzinie edukacji, opieki zdrowotnej i docierania do ubogich i zmarginalizowanych grup społecznych poza granicami naszych kościołów.

Podczas gdy niektórzy mogą uważać Kościół za kroplę w ogromnym oceanie, jego fale są dalekosiężne. Synodalność dla Azji to coś więcej niż Kościół istniejący dla samego siebie, to Kościół istniejący dla dobra wszystkich. W pluralistycznym społeczeństwie azjatyckim Kościół stara na przekór wyzwaniom nadal szerzyć przesłanie Ewangelii. Jak możemy być pełniejszym znakiem i narzędziem zjednoczenia z Bogiem i jedności całej ludzkości?

Różnorodność religii w Azji sprawia, że angażowanie się w różne formy dialogu jest niezbędne do budowania pokoju, pojednania i harmonii. Dzielimy się wieloma doświadczeniami owocnego zaangażowania z innymi chrześcijanami, osobami innych religii i tradycji, w tym z rdzennymi duchowościami, oraz ze społeczeństwem jako całością. W formalnym i nieformalnym otoczeniu dialog na rzecz budowania pokoju, pojednania i harmonii musi przenikać każdy aspekt życia Kościoła w Azji.

Niektórzy wyrazili zastrzeżenia co do tych kontaktów z różnych powodów, w tym nieufności i podejrzeń co do motywów takich rozmów. Niemniej jednak, dla jedności w ludzkości, kościoły w wielu częściach Azji odgrywają kluczową rolę w budowaniu mostów dla pokoju, harmonii, pojednania, a nawet sprawiedliwości i wolności.

W kontekście, w którym żyjemy, Kościół w Azji nie może być samowystarczalny i dlatego stara się angażować w odnowę świata. Nasze zjednoczenie z Bogiem pobudza nas do bycia światłem i solą ziemi. Jednym ze sposobów jest budowanie Podstawowych Wspólnot Kościelnych, czyli BEC (w niektórych miejscach znanych jako Małe Wspólnoty Chrześcijańskie lub Podstawowe Wspólnoty Ludzkie). Przynoszą one nie tylko przemianę duchową, ale także społeczną. Są one latarniami dającymi nadzieję na głoszenie Ewangelii w społeczeństwie. BEC stają się zaczynem chrześcijańskiego życia, troszczą się o ubogich i angażują się w przekształcanie społeczeństwa poprzez doświadczenie żywej Ewangelii. Wspólnoty te demonstrują komunię, która promieniuje zarówno na chrześcijan, jak i niechrześcijan. Są naszymi widzialnymi znakami Kościoła synodalnego, który jest jednocześnie zaangażowany i relacyjny.

Dialog, ad intra i ad extra, pozostaje integralną cechą Kościoła w Azji na tak zróżnicowanym kontynencie jak nasz. Podczas gdy wysiłki na rzecz budowania mostów i pojednania trwają, doświadczamy również rosnącej nietolerancji religijnej i społecznej, prowadzącej do prześladowań, pogarszających się warunków życia ludzi, a nawet zagrożenia życia ludzkiego. Pośród możliwości i wyzwań, te prześladowane kościoły pozostają wierne Bogu – na nowe i kreatywne sposoby. Pomimo życia w mniejszości i czasami trudnych warunków, kościoły Azji widzą nadzieję na przyszłość i starają się być autentycznym wyrazem komunii, uczestnictwa i misji – jako Kościół synodalny. Dziękuję.