Podczas czwartkowego briefingu Synodu kilku uczestników podzieliło się swoimi refleksjami na tematy omawiane podczas Zgromadzenia Ogólnego, wśród których znalazła się modlitwa w intencji dramatycznej sytuacji na Bliskim Wschodzie.

Bliski Wschód, Ukraina, Irak, Afryka: Modlitwa o pokój jednoczy Kościół na całym świecie.

Takie jest przesłanie Synodu na temat synodalności, zgodnie z aktualnym briefingiem Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej. Ci, którzy przemawiali w czwartek po południu, wyrazili pilną potrzebę wspólnego kroczenia w dialogu międzyreligijnym i międzykulturowym.

Siła modlitwy o pokój

Wśród tych, którzy dali swoje świadectwo obecnym dziennikarzom, była Margaret Karram, przewodnicząca Ruchu Focolare, arabska katoliczka pochodzenia izraelskiego i palestyńskiego.

Powiedziała dziennikarzom, że modlitwa błagalna w czwartek rano na Synodzie była “bardzo mocnym doświadczeniem”, ponieważ “odkąd wybuchła wojna, moje serce było złamane i zastanawiałam się, co robię tutaj na Synodzie. Łączenie się w modlitwie ze wszystkimi było bardzo głębokim przeżyciem”.

Według Margaret Karram, potrzeba wielu wysiłków na rzecz pokoju, ale “siła modlitwy jest kluczowa”.

“To doświadczenie uczy mnie, co to znaczy iść razem, rozmawiać, podejmować wyzwania stawiane przez innych, a synodalność nie jest tylko metodologią, musi stać się sposobem życia Kościoła: słuchanie drugiego z szacunkiem, poza różnymi opiniami” – powiedziała.

W modlitwie z całym światem

Przewodnicząca Ruchu Focolare wspomniała następnie o wielu inicjatywach modlitwy międzyreligijnej podjętych w ostatnich dniach, w tym na platformach cyfrowych, w celu zaangażowania jak największej liczby wiernych na całym świecie.

“Wczoraj było również połączenie z Ukrainą. Uzgodniliśmy, że spotkamy się w tym samym czasie, aby wspólnie modlić się za pośrednictwem inicjatywy Living Peace, a także poprosiliśmy o konkretne gesty solidarności z braćmi innych religii wraz z zobowiązaniem do podpisania apelu o pokój, który zostanie skierowany do światowych przywódców”.

Dobro, które nie robi hałasu

Dobre uczynki nie robią hałasu; ludzie mówią tylko o nienawiści; ale Margaret Karram chętnie podkreśla, że w Izraelu wiele osób troszczy się o budowanie mostów z tymi, którzy mieszkają w Gazie.

“Mam żydowskiego przyjaciela”, wyznała, “który postanowił modlić się w tym samym czasie, co muzułmanie, aby zjednoczyć się z nimi w modlitwie”.

W odpowiedzi na pytania prasy, przewodnicząca Ruchu Focolare wezwała społeczność międzynarodową do podjęcia wspólnych działań, aby wznowić negocjacje i poczuć pilną potrzebę rozwiązania tego konfliktu.

“Wciąż jest zbyt wiele ciszy. Sam mój głos nie przyniesie owoców; potrzebne jest zaangażowanie wszystkich, aby promować poszanowanie praw człowieka i pojednanie między narodami”.

Afryka i synodalność

“Synodalność stanowi część kultury afrykańskiej, ponieważ zawsze robimy rzeczy razem jako rodzina”, powiedział arcybiskup Andrew Nkea Fuanya z Bamendy w Kamerunie, który jest także przewodniczącym konferencji biskupów tego kraju.

“Myślę, że ten synod jest bardzo dużym pocieszeniem dla Afryki”, powiedział. “Ponieważ z problemami, jakie mamy w Afryce, czasami czujemy się odizolowani i opuszczeni. Ale przyjeżdżając na Synod, łączymy się z resztą Kościoła powszechnego, aby usiąść i wspólnie modlić się za problemy, które mają miejsce w Afryce, a zwłaszcza za kraje dotknięte wojną”.

I dodał: “Myślę, że jest to wspaniała okazja dla Afryki, aby odcisnąć swoje piętno na Synodzie”. Odnosząc się do wojny, arcybiskup stwierdził z przekonaniem: “Wojna nigdy nie może być rozwiązaniem”.

Ewangelia, która łączy różne języki

Siostra Caroline Jarjis, lekarka z ośrodka zdrowia w Bagdadzie i zakonnica ze Zgromadzenia Córek Najświętszego Serca Jezusowego, również doświadczyła bycia jedną rodziną na Synodzie.

Tego ranka, wraz z innymi uczestnikami zgromadzenia, przeczytała Ewangelię w swoim języku arabskim i była zaskoczona tym, jak jej słowa zostały zrozumiane przez wszystkich.

“Bóg jest obecny w pracy, którą wykonujemy na Synodzie. Wybrał nas i przygotował przed przyjazdem do Rzymu” – powiedziała. “Razem przeżywamy doświadczenie pierwszych chrześcijan, którzy dzielili się wszystkim”.

Świadectwo irackich męczenników

Spojrzenie siostry Caroline przekazuje nadzieję, choć nie ukrywa ona oznak dwudziestu lat cierpienia w swoim kraju.

“Pochodzę z kraju ogarniętego wojną, gdzie chrześcijanie są mniejszością, ale bogactwo naszego Kościoła wynika z obecności męczenników. Ich krew – powiedziała dziennikarzom – daje nam impuls, by iść dalej, a ja wrócę do domu z większą siłą wynikającą z tego doświadczenia komunii z Kościołem powszechnym”.

Odpowiadając na pytania dziennikarzy, iracka zakonnica wyraziła swoje pełne poparcie dla decyzji kardynała Louisa Raphaela Sako o wycofaniu się z siedziby Patriarchatu Bagdadu po decyzji prezydenta Rashida o cofnięciu Kościołowi Chaldejskiemu dekretu uznającego kardynała za zwierzchnika tamtejszej wspólnoty chrześcijańskiej odpowiedzialnego za majątek kościelny.

“Mamy prawo żyć z godnością jako chrześcijanie w kraju męczeństwa: nie jesteśmy obywatelami drugiej kategorii” – powiedziała.

Pielgrzymka do katakumb

W czwartek po południu uczestnicy Synodu zostali zaproszeni na pielgrzymkę do katakumb św. Sebastiana, znanych z czasowego przechowywania relikwii świętych Piotra i Pawła, a także do katakumb świętych Kaliksta i Domityli.

W piątek rano, po Mszy Świętej przy ołtarzu Katedry w Bazylice Świętego Piotra, której przewodniczyć będzie kardynał Ambongo Besungu, odbędzie się VIII Kongregacja Generalna. Kongregacja zajmie się trzecim modułem Instrumentum laboris, na temat: “Współodpowiedzialność w misji: Jak lepiej dzielić się darami i zadaniami w służbie Ewangelii?”.

Wcześniej, podczas siódmej kongregacji w środę po południu i w czwartek rano, wraz z szóstą sesją małych grup i dostarczeniem raportów do Sekretariatu Generalnego Synodu, zakończono prace nad drugim modułem – poświęconym “Komunii”.

Tematy siódmej kongregacji generalnej

W środę na sali obecnych było 343 członków, a 36 zabrało głos. Wśród tematów, które się pojawiły, znalazły się dialog międzyreligijny i międzykulturowy; wpływ kolonializmu na społeczności tubylcze; znaczenie sakramentu pojednania, który pozwala nam zostać zaakceptowanym, jeśli prosimy o przebaczenie grzechów; oraz słuchanie i angażowanie młodych ludzi w ich pragnienie spotkania Jezusa.

W tym kontekście, podczas briefingu, arcybiskup Nkea Fuanya podzielił się doświadczeniem swojej diecezji, gdzie w roku poświęconym Eucharystii każda parafia przygotowuje kaplicę do wieczystej adoracji.

W centrum prac Synodu znalazła się również postać Matki Teresy z Kalkuty i jej opieka nad chorymi; pilna potrzeba zaangażowania przywódców katolickich w promowanie pokoju; dramat zmarginalizowanych kobiet na peryferiach; oraz potrzeba włączenia i słuchania w życiu Kościoła.

Synod i Maryja

Na koniec przewodniczący Komisji Informacji, dr Paolo Ruffini, który jest również prefektem Dykasterii ds. Komunikacji, przypomniał, że w czwartek przypada święto Matki Bożej z Aparecidy i Matki Bożej z Pilar.

“Dziś rano – powiedział – podkreślono znaczenie maryjnego profilu Kościoła synodalnego. Maryja jest matką, jest świecka, jest proroctwem, jest dialogiem, jest charyzmatem, jest świętością, jest Ewangelią”.