Pierwsza Kongregacja Generalna

2 października 2024

Prezentacja raportów 10 grup badawczych ustanowionych przez papieża Franciszka

Grupa 5

Określone kwestie teologiczne i kanoniczne dotyczące konkretnych form posługi (SP 8 i 9) (tłumaczenie automatyczne DeepL)

1. W dialogu z Sekretariatem Generalnym Synodu, Dykasteria Nauki Wiary postanowiła przystąpić do opracowania dokumentu na temat przydzielony Grupie Studyjnej 5.
   
   Aby pogłębić kwestię miejsca kobiet w Kościele i ich udziału w procesach decyzyjnych i przywództwie wspólnotowym, w dokumencie zostaną rozważone i przeanalizowane następujące tematy specyfika władzy sakramentalnej; relacja istniejąca między władzą sakramentalną (zwłaszcza wynikającą z władzy sprawowania Eucharystii) a posługami kościelnymi niezbędnymi do opieki i wzrostu Świętego Ludu Bożego w perspektywie misji; pochodzenie posług; charyzmatyczny wymiar życia Kościoła; funkcje i posługi kościelne, które nie wymagają sakramentu święceń; święcenia jako dyspozycja do służby oraz problemy wynikające z błędnego pojmowania władzy kościelnej.
   
   Szczególne miejsce zostanie poświęcone wznowieniu i ożywieniu niektórych własnych spostrzeżeń papieża Franciszka. W szczególności odnosimy się tutaj do: Evangelii gaudium, 103-104; Querida Amazonia, 99- 103 i Antiquum ministerium, 3.

2. W horyzoncie tej szerokiej refleksji nad władzą sakramentalną, posługami kościelnymi i charyzmatycznym wymiarem Kościoła, łatwiej będzie zwrócić należytą uwagę na bardzo pilną kwestię uczestnictwa kobiet w życiu i przywództwie Kościoła. A w tym kontekście na kwestię dostępu kobiet do diakonatu.
   
   W tym ostatnim względzie należy od samego początku podkreślić, że na podstawie dotychczasowej analizy, która uwzględnia również prace dwóch komisji powołanych przez papieża Franciszka w sprawie diakonatu kobiet (których najbardziej przydatne wnioski zostaną przedstawione w ostatecznym projekcie dokumentu), w opinii Dykasterium nadal nie ma miejsca na pozytywną decyzję Magisterium w sprawie dostępu kobiet do diakonatu rozumianego jako stopień sakramentu święceń. Rozważanie to zostało niedawno publicznie potwierdzone przez samego Papieża. W każdym razie, zawsze w opinii Dykasterii, możliwość kontynuowania pogłębionego studium pozostaje otwarta.

3. W każdym razie, badanie przeprowadzone do tej pory przez Dykasterię zasugerowało szczególnie interesującą ścieżkę, a mianowicie dogłębną analizę profilu niektórych kobiet, które w starożytnej i najnowszej historii Kościoła sprawowały prawdziwy autorytet i władzę na rzecz misji Kościoła. Nie był to autorytet ani władza związana z konsekracją sakramentalną, jak miałoby to miejsce, przynajmniej dzisiaj, w przypadku święceń diakońskich. To prawda. Ale w niektórych przypadkach intuicja podpowiada, że było to „sprawowanie” władzy i autorytetu o wielkiej wartości i owocności dla żywotności ludu Bożego. Chodzi zatem o dokończenie refleksji nad rozszerzeniem wymiaru służebnego Kościoła, w świetle jego wymiaru charyzmatycznego, zdolnego zasugerować uznanie charyzmatów lub ustanowienie posług kościelnych, niezwiązanych bezpośrednio z władzą sakramentalną, ale mających swoje korzenie w sakramentach chrztu i bierzmowania.
   
   Dykasteria zamierza zatem dokładniej zbadać losy takich postaci jak: Matylda z Canossy z jej energicznym poparciem dla papiestwa; Hildegarda z Bingen z wzniosłymi przejawami jej wielostronnej inteligencji, jej zarządzaniem wspólnotą monastyczną i jej intensywną działalnością duszpasterską; Brygida Szwedzka z jej nieustanną troską o najuboższych; Katarzyna ze Sieny z jej nieustraszoną ewangeliczną parrezją; Joanna d’Arc z jej wielkodusznym zaangażowaniem na rzecz swojego ludu; Teresa z Avila z jej wkładem w katolicką reformację i mistycyzm; Juana Inés de la Cruz z jej wpływem politycznym i literackim; Mama Antula z jej niestrudzoną tęsknotą za formacją i głoszeniem; Elizabeth Ann Seton z jej zaangażowaniem w edukację młodych kobiet; Maria Montessori z jej dalekowzroczną inspiracją edukacyjną; Armida Barelli z jej wielkim zaangażowaniem na rzecz katolickiego laikatu; Dorothy Day z jej proroczym napędem społecznym; Madeleine Delbrêl z jej głęboką mistyczną duchowością; i wiele innych osób, które wniosły znaczący wkład w życie ludu Bożego. Konieczne będzie również wysłuchanie tych kobiet, które dziś pełnią wiodące role w Ludzie Bożym, a także w Kościołach, do których należą.
   
   W świetle tych pięknych świadectw kwestia dostępu kobiet do diakonatu zostanie ponownie rozważona, a dogłębne studium ich wielopostaciowego świadectwa chrześcijańskiego może przynieść pomoc potrzebną dzisiaj do wyobrażenia sobie nowych form posługi zdolnych do „poszerzenia przestrzeni dla bardziej wyrazistej obecności kobiet w Kościele” (EG, 103).

4. W opracowaniu dokumentu zostaną wykorzystane struktury właściwe Dykasterii ds. Nauki Wiary (Urząd Doktrynalny, Kongres, Konsulta, Zwyczajne Zgromadzenie Członków Dykasterii, tzw. Feria IV). Na koniec dokument zostanie przedłożony Najwyższemu Papieżowi do oceny i zatwierdzenia.