Pierwsza Kongregacja Generalna

2 października 2024

Prezentacja raportów 10 grup badawczych ustanowionych przez papieża Franciszka

Grupa 2

Wsłuchiwanie się w wołanie ubogich (SR 4 i 16)

(tłumaczenie automatyczne DeepL)

„Usłyszeć zarówno krzyk ziemi, jak i krzyk ubogich” (Laudato si’ n 49) 

Wyostrzenie naszej uwagi

Nierozłączna natura odpowiedzi na wołanie ubogich i ziemi została uwydatniona w poniższych pytaniach, a przeszkody uniemożliwiające Kościołowi usłyszenie tego wołania zostaną omówione.

1. Jakimi środkami dysponuje Kościół, aby dotrzeć do tych, którzy proszą o wysłuchanie, w tym także ziemi? Jakie nowe środki warto byłoby wprowadzić?
2. W jaki sposób możemy wzmocnić więź między wspólnotą chrześcijańską, która słucha, a tymi, którzy codziennie pracują w służbie miłości, sprawiedliwości, integralnego rozwoju i integralnej ekologii, aby uniknąć porzucenia odpowiedzialności i bezprawnego delegowania?
3. W jaki sposób możemy lepiej połączyć w sieć inicjatywy związane z przyjmowaniem, troską o stworzenie, promocją ludzką i działalnością charytatywną? Jak lepiej połączyć słuchanie i posługę miłosierdzia z ochroną „praw ubogich i wykluczonych oraz […] publicznym potępianiem niesprawiedliwości” (SR 4f)?”.
4. W jaki sposób badania teologiczne mogą wsłuchiwać się w to, czego ubodzy i ziemia mają nas nauczyć, skoro „poprzez swoje cierpienia mają bezpośrednią wiedzę o cierpiącym Chrystusie”? 
5. W jaki sposób Kościół może odpowiedzieć na potrzeby formacyjne i duchowe tych, którzy są bezpośrednio zaangażowani w posługę charytatywną, troskę o stworzenie, promowanie sprawiedliwości i integralnego rozwoju człowieka? Jak możemy rozwijać duchowość, która ich podtrzymuje?

Ubodzy, zmarginalizowani i wykluczeni

Ci, którzy są ubodzy, zmarginalizowani lub wykluczeni, mogą nauczyć resztę Kościoła konkretnych i zrównoważonych sposobów słuchania ich i wołania ziemi. Oprócz grup wymienionych w Sprawozdaniu podsumowującym Pierwszego Zgromadzenia (4c, d;16), ofiary dyskryminacji kastowej i osoby niepełnosprawne również znajdują się wśród tych, którzy są ubodzy lub wykluczeni, a wszędzie kobiety należą do najbiedniejszych z tych, którzy są ubodzy. Nasza praca będzie oparta na ich głosach.

Posługi i organizacje

Wiele istniejących duszpasterstw, organizacji lub struktur, dużych lub małych, lokalnych lub międzynarodowych, z wolontariuszami i / lub profesjonalistami, słucha i „idzie” z tymi, którzy stali się ubodzy, zmarginalizowani lub wykluczeni. Inne aktywnie słuchają i troszczą się o stworzenie. Potrzebują przestrzeni, by mówić i być słuchanymi. Zaczęliśmy konsultować się z nimi i usłyszeliśmy, jak ważne jest, aby pozostać blisko tych, którym się służy i być otwartym na uczenie się od nich i bycie przez nich ewangelizowanym. Usługi i rzecznictwo muszą być oparte na spotkaniu, dialogu i słuchaniu. Mamy nadzieję podzielić się konkretnymi i szczegółowymi przykładami, jak to zrobić.

Biskupi i przywódcy diecezjalni

Biskupi i przywódcy diecezjalni są odpowiedzialni za promowanie miłości, sprawiedliwości społecznej, integralnego rozwoju człowieka i troski o stworzenie oraz towarzyszenie tym, którzy są zaangażowani. Stwierdzili oni, że brak bliskości z ubogimi, zmarginalizowanymi lub wykluczonymi oraz brak zrozumienia społecznego wymiaru misji zarówno wśród duchowieństwa, jak i wiernych świeckich są znaczącymi przeszkodami w reagowaniu na wołanie ubogich i ziemi. Kontekst kulturowy i polityczny lokalnych Kościołów może stanowić poważne wyzwanie, a napięcia mogą być postrzegane między wiarą i uczynkami, miłosierdziem i sprawiedliwością, liturgią i aktywizmem, prozelityzmem i sekularyzacją. Przedstawili również przykłady skutecznych działań, takich jak regularne badania ubóstwa, które stanowią podstawę rzecznictwa politycznego, oraz zanurzenie seminarzystów w społecznościach ubogich, na przykład spędzanie lata na zbieraniu owoców u boku pracowników migrujących.

Teologowie i formatorzy

Potrzeba formacji w słuchaniu, dialogu i rozeznawaniu, a także w nauczaniu społecznym Kościoła, wyłoniła się z procesu Synodu. W naszej wstępnej komunikacji z niektórymi teologami i formatorami usłyszeliśmy, że potrzebne jest bardziej kontekstualne, empirycznie ugruntowane i zaangażowane podejście do teologii. Istnieją zachęcające przykłady teologii uprawianej przez i w dialogu z ludźmi i społecznościami, które bezpośrednio doświadczają tych kwestii, takimi jak osoby niepełnosprawne i te, które cierpią z powodu dyskryminacji kastowej.

Na każdym kontynencie nauczanie społeczne Kościoła i posługa społeczna muszą być odpowiednio i energicznie „wcielane” i inkulturowane, w przeciwnym razie mogą pojawić się nieporozumienia i opór. Istnieje potencjał do pracy z tymi, którzy są zaangażowani w służbę charytatywną, sprawiedliwość społeczną, integralny rozwój człowieka lub troskę o stworzenie w kodowaniu programów formacyjnych.

Niezbędne jest docenienie i promowanie zdrowego pluralizmu duchowości, które wspierają słuchanie i odpowiadanie na wołanie ziemi i ubogich. Na przykład, niektóre różne, ale uzupełniające się punkty wyjścia są następujące: służba ubogim i ziemi może wypływać z medytacji, Eucharystii i adoracji (Łk 5:16); odnajdywanie Jezusa w ubogich i w ekologicznym cierpieniu może motywować do służby i karmić życie modlitwy (Mt 25); odpowiadanie jak Jezus na wezwanie do złamania jarzma i uwolnienia uciśnionych, w tym ziemi (Łk 4:16-19); diakonat i inne posługi służby ubogim i ziemi mogą wypływać z życia wspólnoty (Dz 4). Brak wzajemnego poszanowania punktów wyjścia może prowadzić do konfliktów i polaryzacji.

Cały Lud Boży

Cały Lud Boży jest zaproszony do wyjścia poza wyrażanie troski o tych, którzy są ubodzy, zmarginalizowani lub wykluczeni, a także o ziemię, i do podjęcia konkretnych kroków w odpowiedzi.

Nasz Plan Pracy

1. Analiza dokumentów synodalnych (marzec – lipiec 2024).
2. Krótkie wstępne ankiety wśród a) biskupów b) duszpasterstw i organizacji c) teologów i formatorów (lipiec – sierpień 2024).
3. Dialog z biskupami, przedstawicielami duszpasterstw i organizacji, teologami i formatorami (listopad 2024 – styczeń 2025).
4. Zidentyfikowanie i opisanie konkretnych przykładów dobrych praktyk oraz opracowanie zasobów do refleksji i działania, które można dostosować do różnych kontekstów (luty – kwiecień 2025).
5. Przygotowanie konkretnych i praktycznych propozycji (maj 2025). 
6. Przedstawienie raportu końcowego (czerwiec 2025).