I sesja synodalna w Rzymie (4-29.10.2023r):
przebieg prac, transmisje, zdjęcia / dokumenty, homilie, medytacje itp / pozostałe materiały

II sesja synodalna w Rzymie (2-27.10.2024r):
informacje

Szukaj
Close this search box.

Alpha

Alpha jest serią spotkań wyjaśniających podstawy wiary chrześcijańskiej. Każde spotkanie podejmuje inny temat dotyczący wiary i daje możliwość dyskusji. Alpha prowadzona jest na całym świecie i każdy jest na niej mile widziany. Prowadzona jest w kawiarniach, kościołach, uczelniach, domach, barach – wszędzie, gdzie jest to tylko możliwe. Każda Alpha jest trochę inna, choć są trzy elementy, które pojawiają się zawsze: posiłek, wykład, dyskusja.

Parafia pw. Świętego Wojciecha – Lokalna Polska Misja Katolicka na Kensington & Chelsea w Londynie

Parafia pw. Świętego Wojciecha Lokalna Polska Misja Katolicka na Kensington & Chelsea w Londynie

„Uczciwy (i całkiem sympatyczny) ksiądz szuka mieszkania” – ogłoszenie pod takim tytułem zamieściłem na portalu Facebook w dniu 4 września 2014 roku, cztery dni po tym, jak zostałem duszpasterzem akademickim i proboszczem drugiej najstarszej polskiej parafii w Wielkiej Brytanii. W trzecim roku kapłaństwa otrzymałem misję odnowy parafii, która liczyła czternastu wrogo nastawionych do nowego proboszcza wiernych, nie miała własnego kościoła, a mieszkanie parafialne było od lat zajęte przez jednego z długoletnich proboszczów tejże parafii i emerytowanego rektora Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii. W latach 2002 – 2014 parafia miała dziesięciu różnych proboszczów. Niektórzy dawali sobie radę przez dwa miesiące, inni rezygnowali po roku, jeszcze inni, a w zasadzie jeden, „dociągnęli” czterech lat. Naszym kościołem była wynajmowana od londyńskich oratorianów (filipinów) kaplica Little Brompton Oratory.

Parafia pw. Świętego Wojciecha – Lokalna Polska Misja Katolicka na Kensington & Chelsea w Londynie

Podsumowanie Synodu o Synodalności – etap parafialny.
Maciej Plata – parafialny koordynator drogi synodalnej.

Przeżywamy w Kościele Synod o Synodalności. Jego temat brzmi: „Ku Kościołowi Synodalnemu: komunia, uczestnictwo, misja”. Przypomnijmy, że słowo „synod” oznacza wspólną drogę, podróżowanie razem. Dzielenie się doświadczeniami podczas wspólnej podróży wydaje się ważne, dlatego też chciałbym przedstawić krótkie podsumowanie przebiegu dotychczasowych prac synodalnych w naszej parafii.

„Uczestniczę we wspólnocie diecezji” – przygotowania do kongresu ruchów i stowarzyszeń

„Chcemy przeprowadzić inwentaryzację, restrukturyzację, adaptację tego wszystkiego, do czego Duch Święty nas zaprasza. Potrzebujemy siebie nawzajem” – powiedział ks. dr Piotr Wachowski.

Centrum Edukacyjno-Formacyjne było miejscem spotkania liderów wspólnot i ich duszpasterzy przed planowanym na 21 września kongresem ruchów i stowarzyszeń katolickich diecezji bydgoskiej. – Chcemy przyjść jak Eliasz – do źródeł – by na nowo obudzić i umocnić w sobie wiarę. Usłyszeć od Jezusa zaproszenie do tego, co przed nami. Byśmy Jego mocą podjęli to, co jest ważne dla diecezji i spróbowali to zaaplikować w życie – podkreślił ks. dr Piotr Wachowski, prowadząc rozważania nad słowem Bożym.

Synodalność parafii w bloku na Łacinie w Poznaniu – ks. Radek Rakowski – Parafia Łacina pw Imienia Jezus ul. Czesława Niemena 5, Poznań Archidiecezja Poznańska

Wystąpienie ks. Radka Rakowskiego podczas sesji naukowej “Synodalność – szansa czy zagrożenie dla Kościoła” zorganizowanej przez zorganizowanej przez „Seminarium 35+” w Łodzi

Witam wszystkich serdecznie. Jak słuchałem księdza Bartka to rzeczywiście mamy bardzo podobną sytuację na Łacinie jak on, tylko że w polskich warunkach. Jest to parafia ostatecznie terytorialna, która została utworzona w Poznaniu. Dzielnica Łacina w Poznaniu jest nową dzielnicą, w której są same nowe bloki. Młodzi ludzie, którzy przyjechali z całej Polski. Praktycznie nie ma tam poznaniaków, którzy by tam żyli od urodzenia. Mieszkania 16 tysięcy za metr. Czyli są sami programiści, lekarze i prawnicy. I w tej rzeczywistości, w której mieszka 20 tysięcy ludzi, biskup pomyślał, że trzeba zrobić “coś”. Coś, żeby ci ludzie nie zostali sami i że trzeba tam utworzyć, utworzyć parafie. Dziewięciu księży odmówiło przede mną i nie chciało być tam proboszczem. I kiedy mnie biskup zaprosił, czy bym chciał tam zostać proboszczem, ja mówię: “Dobrze, dobrze, czyli mamy jakąś ziemię, gdzie byśmy chcieli coś stworzyć?” “Nie mamy”, “A mamy jakieś mieszkanie?”, “Też nie”, “Tymczasową kaplicę?”, “Nie ma nic”. “To co mam?”, “Moje błogosławieństwo”. I to był początek.

Parafia bez kościoła, proboszcz bez plebanii – ks. Bartek Rajewski – Parafia pw. Świętego Wojciecha Lokalna Polska Misja Katolicka na Kensington & Chelsea w Londynie (Earls Court)

Wystąpienie ks. Bartosza Rajewskiego podczas sesji naukowej “Synodalność – szansa czy zagrożenie dla Kościoła” zorganizowanej przez zorganizowanej przez „Seminarium 35+” w Łodzi

Szczęść Boże! Proszę wybaczyć na wstępie to powiem trochę osobisty charakter tego referatu i tego, co będę mówił. Być może pojawią się tu moje osobiste emocje, ale wynika to z tego, że będę mówił o czymś, czego jestem częścią i co jest częścią mnie. O żywym organizmie wspólnoty, o mojej, naszej parafii. To moje dzisiejsze rozważanie i ten referat chciałbym rozpocząć od takiego wstępu, który zatytułowałem “Wizja kapłaństwa a wizja parafii”. Nie sposób mówić o parafii, o wspólnocie, o duszpasterstwie bez odniesienia do kapłaństwa i w oderwaniu od wizji kapłaństwa, którą przecież każdy z nas ma w jakimś sensie swoją osobistą, indywidualną, intymną, a co za tym idzie również subiektywną. Od wizji kapłaństwa bowiem, tak uważam, w dużej mierze zależy styl prowadzonego duszpasterstwa i wizja parafii. Stąd też u początku mojego referatu chciałbym przywołać fragment listu do kapłanów na Wielki Czwartek 2008 r. Ja wiem, że te listy nie zawsze cieszą się popularnością, często są krytykowane, ale ten szczególny z 2008 roku jest bardzo mi bliski. Zapadł moją pamięć i często do tego tekstu, do tego listu wracam, a tam znajdujemy między innymi trafną diagnozę.

Kościół synodalny w misji – refleksje po przeczytaniu dokumentu

Czcigodni Kapłani, Drodzy Diecezjanie,

w ramach spotkań synodalnych jakie odbywały się w naszej diecezji zakończyliśmy w marcu bieżącego roku wspólne czytanie dokumentu KOŚCIÓŁ SYNODALNY W MISJI, który został wypracowany przez biskupów, kapłanów, siostry i osoby świeckie w ramach XVI Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów (październik 2023). Podczas kilkunastu spotkań, jakie od listopada 2023 roku do marca 2024 roku odbyły się w naszej diecezji z udziałem biskupów, duchownych i wiernych świeckich, podjęliśmy refleksję nad tekstem tego sprawozdania. Nasze rozmowy i dyskusje miały charakter otwarty, każdy mógł zabrać głos odnosząc się do wcześniej przeczytanych fragmentów tekstu. W ramach przeprowadzonych dyskusji, komentarzy i interpretacji dokumentu synodalnego uczestniczy wysunęli swoje wnioski, uwagi i postulaty, które podajemy poniżej. Nasze refleksje zostały także przekazane przez polski sekretariat Synodu o Synodalności do Watykanu. Dziękujemy wszystkim za wspólne uczestniczenie w naszych spotkaniach, wszystkie refleksje, głosy i uwagi, które notowaliśmy, tak, aby mógł powstać poniższy dokument.

Synodalność – szansa czy zagrożenia dla Kościoła – konferencja naukowa w Seminarium 35+

[Nowa ewangelizacja w diecezji, odnowa diecezji]

Synodalność – szansa czy zagrożenia dla Kościoła to tytuł konferencji naukowej, która w czwartek 23 maja br. została zorganizowana przez Ogólnopolskie Seminarium dla starszych kandydatów do święceń.

– Tę sesję dedykujemy ks. prał. dr. Józefowi Morawie w jego 50. rocznicę święceń kapłański – wieloletniemu wykładowcy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, zajmującemu się systematyczną eklezjologią i eklezjologią fundamentalną. Nasz refleksje na temat Kościoła, które mają wymiar pastoralny duszpasterski jemu dedykujemy. – mówił ks. dr hab. Sławomir Szczyrba, rektor Seminarium 35+.

Jak w obliczu malejących praktyk religijnych, hejtu mediów i ludzkiej obojętności uniknąć “eklezjalnej depresji” i jaką przyjąć duszpasterską strategię odnowy parafii?

Jestem proboszczem Winnicy, średniej wielkości wiejskiej parafii (3.700 osób) położonej na północnym Mazowszu, w Diecezji Płockiej, ok 50 km na północ od Warszawy. Wikary, jeden kościół, w wiosce siedziba gminy, szkoła podstawowa, średnia szkoła rolnicza. To moja pierwsza parafia w której jestem proboszczem, od 2009 roku.

Sądzę, że nie tylko mnie ogarniają czarne myśli i złe emocje, gdy widzę topniejącą liczbę praktykujących wiernych. Staram się, poświęcam, nie żałuję czasu i środków, miałem zawsze i mam zaangażowanego wikarego a mam wrażenie (a raczej obserwację), że nasza parafia się “zwija”.

Zadaję wtedy pytania o sens tego wszystkiego. Z życiem związany jest rozwój, więdnięcie i zanik wiąże się ze śmiercią. Czy czeka nas śmierć parafii, śmierć Kościoła?